|
Formáli Ljósmyndasafn Íslands starfar innan vébanda Þjóðminjasafnsins og varðveitir eitt stærsta safn íslenskra ljósmynda. Þar skipar samtímaljósmyndun mikilvægan sess. Ljósmyndir hins virta ljósmyndara Mary Ellen Mark af nemendum í Öskjuhlíðarskóla, birtust í Morgunblaðinu haustið 2005 og vöktu athygli Þjóðminjasafnsins. Ljósmyndirnar sýna veruleika fatlaðra barna á Íslandi, en Mary Ellen Mark er einmitt þekkt fyrir myndir þar sem horfst er í augu við raunveruleikann. Ferill hennar er afar fjölbreyttur og meðal kunnustu verkefna hennar er líf heimilislausra ungmenna í Seattle, starf líknarstofnunar móður Teresu í Kalkútta, vændishús í Bombay og lífið í indversku fjölleikahúsi. Þjóðminjasafn Íslands leitaði eftir samstarfi við Mary Ellen Mark um að ljósmynda líf fatlaðra barna á Íslandi, árangurinn er sýningin Undrabörn og meðfylgjandi sýningarbók. Á meðan Mary Ellen ljósmyndaði vann eiginmaður hennar, hinn þekkti heimildamyndagerðarmaður Martin Bell, heimildamynd um einn nemanda Öskjuhlíðarskóla, Alexander Viðar Pálsson. Hvunndagshetjan Alexander er sá sem í raun kveikti áhuga okkar allra á verkefninu og ber mynd Martins að sjálfsögðu nafn hans; Alexander. Það er mikilvægur þáttur í starfi Þjóðminjasafn Íslands að bjóða upp á sýningar sem hreyfa við áhorfendum og jafnvel vekja til umhugsunar um málefni er lúta að fjölbreyttu mannlífi og umhverfi okkar í nútíð ekki síður en fortíð. Myndataka Mary Ellen Mark fyrir sýninguna Undrabörn fór fram í Öskjuhlíðarskóla, Safamýrarskóla og Lyngási í góðri samvinnu við foreldra, kennara og skólastjórnendur, sem og börnin sjálf veturinn 2006-2007. Á sýningunni er sjónum einnig beint að skólaumhverfi barnanna í ljósmyndum Ívars Brynjólfssonar, ljósmyndara Þjóðminjasafnsins. Auk þess er listsköpun barnanna sjálfra sýnd í völdum myndum eftir nemendur skólanna sem Ingibjörg Jóhannsdóttir skólastjóri Myndlistaskóla Reykjavíkur valdi. Einar Falur Ingólfsson dregur upp mynd af lífi barnanna og starfi ljósmyndarans Mary Ellen Mark i umfjöllun sinni, en hún ritar sjálf inngang í sýningarbókina. Á sýningunni horfumst við í augu við börnin og aðstæður þeirra með hjálp linsunnar. Við horfumst um leið í augu við okkur sjálf, okkar eigin viðhorf og tilfinningar. Við skynjum hve börnin eru undursamleg og einstök, eins og öll börn, sannkölluð undrabörn. Þjóðminjasafn Íslands færir börnunum, foreldrum þeirra, kennurum og skólastjórnendum sem og listamönnunum sjálfum bestu þakkir fyrir samstarfið. Án þeirra allra hefði sýningin ekki orðið að veruleika. Einnig ber að þakka þeim sem veittu fjárhagslegan stuðning og þar ber fyrst að geta Menningarsjóðs Glitnis auk annarra sem að sýningunni komu. Sýningin Undrabörn er tileinkuð l á Íslandi. Margrét Hallgrímsdóttir, þjóðminjavörður |
|